Suzuki GSF600 Bandit trafił na rynek w 1995 roku i do tej pory nie schodzi z najwyższych miejsc w rankingach sprzedaży. Tak naprawdę, to właśnie tym modelem koncern z Hamamatsu wywołał prawdziwą „wojnę” w klasie tanich 600-tek która zaowocowała takimi konstrukcjami jak Hornet, Fazer czy też ZR7. Japońskiemu producentowi udało się stworzyć pojazd, który trafił w gusta motocyklistów o czasem bardzo różnych upodobaniach i preferencjach w zakresie jazdy jednośladem.

Odżywianie

W dzisiejszym odcinku odejdziemy nieco od schematu dotychczas stosowanego na łamach tego działu, a więc omawiania kolejnych składników odżywczych. Nie będziemy zatem omawiać żadnych witaminek czy minerałków i ich potencjalnej roli w naszej kochanej wspinaczce. Powiemy za to coś niecoś na temat zasad rządzących procesem regulacji masy ciała, który to temat łączy się zresztą z pozostałymi w dość logiczny sposób. Zwłaszcza z odcinkami poświęconymi tłuszczom i płynom, albowiem często zabiegi zbijania wagi mają na celu pozbycie się nadmiaru tego pierwszego (może być) lub odwodnienie organizmu (nie może być! Mimo, iż efekty są szybko widoczne). Drobna wszakże uwaga: mówić będziemy o regulacji masy ciała, a nie tylko o odchudzaniu, które to pojęcia dla niektórych wspinaczy mogą wydawać się synonimiczne.

Rok 1998 obfitował w trzy – bardzo ważne dla branży elektronicznej rozrywki – wydarzenia. Zachowując chronologię były to, kolejno: premiera drugiej odsłony Quake* oraz pojawienie się długo wyczekiwanego Unreala. Ostatnią niespodzianką był Half-Life. Producentem programu była debiutująca, nikomu nieznana na rynku gier firma – Valve Software. Pod egidą potężnego koncernu Sierra, przygody skromnego naukowca z tajnego laboratorium Black Mesa stały się prawdziwym przebojem. Half-Life zdobył szereg nagród i wyróżnień. Nawet prestiżowy The Wall Street Journal oraz telewizja CNN poświęciły nieco uwagi zjawisku o nazwie Half-Life.

Turysta będący na Hali Gąsienicowej nie zwróci na nią najmniejszej uwagi. Stanowi ledwie widoczny, niewybitny garb wciśnięty i przytłoczony rozłożystymi Kozimi Czubami i Kozim Wierchem z jednej a Zmarzłymi Czubami i Małym Kozim Wierchem z drugiej strony. Bliska obecność strzelistego Kościelca i najwyższej w otoczeniu Hali Gąsienicowej Świnicy powoduje, że szczyt zatraca się jeszcze bardziej. Nie posiada ani strzelistości Mnicha, ani potęgi i wielkości Mięguszowieckich Szczytów. Tylko bardziej obeznani z topografią Tatr wiedzą, że ten niewybitny wierzchołek opada na południową stronę ścianą, której przejście przez wiele lat w dziejach taternictwa stanowiło warunek konieczny do znalezienia się w taternickiej czołówce.

...anioły są zazwyczaj jedynie demonami stojącymi między nami a naszym wrogiem.

Gene Wolfe, Miecz liktora

Powiadają, że w czasach przed Stworzeniem był pośród sylfów tancerz, którego kunszt nie miał sobie równych we wszystkich wszechświatach. Telto, Matka Demonów, dowiedziawszy się o tym, sprowadziła go do swego pałacu, aby zabawiać oczy jego popisami. Jednakże po niedługim czasie tancerz zatęsknił za Podniebną Krainą oraz bliskimi, z którymi zmuszony był się rozstać, i potajemnie opuścił dominium Telto. Matka Demonów, wpadłszy w wielki gniew, rozkazała pojmać uciekiniera i odrąbać mu nogi, aby przed nikim innym nie zatańczył ten, kto ośmielił się wzgardzić jej łaskami. Sława tancerza nie zgasła jednak. Przeciwnie, nawet w odległych, dominiach chwalono i podziwiano jego sztukę. Telto, sądząc, że jej rozkaz nie został wykonany, posłała siepaczy, aby zgładzili sylfa i ostatecznie rozwiązali upokarzającą sytuację. Ku swemu zdziwieniu ujrzeli oni leżącego w łożu kalekę, ruchami dłoni ożywiającego papierową lalkę w stroju tancerza. Nim zginął pod ciosami mieczy, miał ponoć rzec: „Zabierzcie moje życie, skoro niczego więcej nie potraficie mi zabrać”.

Opowieści zasłyszane i spisane ku rozrywce

i nauce przez anielicę Zoe z dworu Jaśniejącej

Mądrością Pani Pistis Sophii – Dawczyni Wiedzy i Talentu